• Allah verhief hem tot Zich

Een van de meest geciteerde verzen om te bewijzen dat Jezus (as) levend en lichamelijk tot de hemel werd verheven door Allah, is het volgende:

بَلۡ رَّفَعَہُ اللّٰہُ اِلَیۡہِ

“Integendeel, Allah verhief hem tot Zich.” (4:159)

Veel moslims beschouwen dit vers als categorisch bewijs dat Jezus (as) sindsdien, gedurende de afgelopen tweeduizend jaar, nog steeds levend in de hemel verblijft. Echter, bij nadere bestudering van dit vers is het opmerkelijk dat het noch het woord “levend”, noch “lichaam”, noch “hemel” vermeldt. Het enige dat Allah heeft gezegd, is: “Allah verhief hem tot Zich”.

Om de ware betekenis van dit vers te begrijpen, is het cruciaal om de context ervan te begrijpen. Toen Jezus (as) aanspraak maakte op het Messiasschap, keerden de Joden zich tegen hem. Zij probeerden te bewijzen dat Jezus (as) een ‘vervloekte’ persoon was, ver verwijderd van de nabijheid van God. Maar God verklaart deze misvatting van de Joden ongeldig met de woorden بَلۡ رَّفَعَہُ اللّٰہُ اِلَیۡہِ. Door het woord بل (bal) te gebruiken, maakt Allah duidelijk dat het tegenovergestelde gebeurde van wat de Joden probeerden te bewijzen.

De vraag is nu: wat is het tegenovergestelde van vervloekt zijn? Is het lichamelijk verheven worden tot de hemel het tegenovergestelde van vervloekt zijn? Zeker niet. Het tegenovergestelde is juist het verkeren in de spirituele nabijheid van God, en dat is precies wat Jezus (as) overkwam. Het vers is dus een antwoord op de aantijging van de Joden en maakt duidelijk dat Jezus (as) geen vervloekte persoon was, maar juist een dierbare en geliefde profeet van God.

Bovendien zou men zich moeten afvragen waarom Allah, de Almachtige, Jezus (as) fysiek tot de hemelen zou verheffen. Was het ooit de handelwijze van Allah geweest om Zijn profeten fysiek tot de hemel te verheffen? Sommigen argumenteren dat Allah almachtig is en kan doen wat Hij wil. Hoewel dit waar is, doet Allah nooit iets wat tegen Zijn wet of Sunnah (gewoonte) indruist. Allah zegt in de Heilige Koran:

وَلَنۡ تَجِدَ لِسُنَّۃِ اللّٰہِ تَبۡدِیۡلً

“Gij zult in Allah’s handelwijze geen verandering vinden.” (48:24)

Als het verheffen tot de hemel nooit de handelwijze van Allah was geweest om Zijn profeten te redden in het verleden, waarom zou Hij dan een uitzondering maken voor Jezus (as)? Waarom verhief Allah de Almachtige de Heilige Profeet Mohammed (sa) niet tot de hemel toen hij werd vervolgd in Taif? Of andere profeten in tijden van nood? In plaats daarvan schonk Allah Zijn profeten in tijden van moeilijkheden en vervolging altijd Zijn spirituele nabijheid, en dit deed Hij ook in het geval van Jezus (as).

Het zou zeer onlogisch zijn als Allah voor Jezus (as) een uitzondering zou maken en hem buitengewone krachten zou geven die geen andere profeet, zelfs niet de Heilige Profeet Mohammed (sa), werden geschonken. Sterker nog, toen de ongelovigen de Heilige Profeet (sa) uitdaagden om tot de hemel op te stijgen, antwoordde hij:

قُلۡ سُبۡحَانَ رَبِّیۡ ہَلۡ کُنۡتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوۡلً

“Zeg: ‘Glorie zij mijn Heer. Ik ben slechts een mens en boodschapper.'” (17:94)

Als zelfs de Heilige Profeet Mohammed (sa) niet in staat was om fysiek tot de hemel op te stijgen, hoe kan het dan mogelijk zijn dat Jezus (as) dit wel kon?

Bovendien is de verheffing van een gelovige in de Heilige Koran en de Ahadith altijd spiritueel van aard, niet fysiek. Hier zijn enkele voorbeelden:

وَ رَفَعَ بَعۡضَہُمۡ دَرَجٰتٍ

“En sommigen van hen (de profeten) verhief Hij in rang.” (2:254)

In dit vers gebruikt Allah hetzelfde woord “raf’a” (verheffen) voor de profeten als voor Jezus (as), wat duidelijk aangeeft dat het gaat om een spirituele verheffing, niet een fysieke.

Ook over de profeet Idris (as) zegt Allah:

وَّ رَفَعۡنٰہُ مَکَانًا عَلِیًّا

“En Wij verhieven hem tot een hoge rang.” (19:58)

Het is duidelijk dat de profeet Idris (as) niet lichamelijk en levend naar de hemel werd verheven, maar spiritueel. Sterker nog, Allah heeft alle moslims het volgende gebed geleerd:

‏ ‏ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاجْبُرْنِي وَارْزُقْنِي وَارْفَعْنِي‏   

“O Allah, vergeef mij, heb genade met mij, verbeter mijn toestand, schenk mij voorziening en verhef mij.” (Ibn Maja, Boek 1, Vol. 5, Hadith 898)

Moslims bidden dus dagelijks om “verheven” te worden. Gaat het hier om een smeekbede om levend en lichamelijk naar de hemel te stijgen, of om spiritueel verheven te worden? 

Hoewel het woord “raf’a” in sommige contexten ook in fysieke zin kan worden gebruikt, zoals in de uitdrukking “raf’a yadain” (het opheffen van de handen tijdens het gebed), is de claim hier niet dat “raf’a” altijd een spirituele betekenis heeft. De claim is dat wanneer het wordt gebruikt met betrekking tot een persoon of een levend wezen, en Allah degene is die de “raf’a” uitvoert, het altijd een spirituele verheffing betreft. Er is geen enkel bewijs in de Heilige Koran of de Ahadith dat het woord “raf’a” ooit is gebruikt voor het fysiek verheffen van een mens door Allah de Almachtige.

Het is ook belangrijk op te merken dat Allah over Jezus (as) zegt dat Hij hem “tot Zich” verhief, niet “tot de hemel”. Dit zijn twee verschillende concepten, aangezien Allah niet beperkt is tot de hemel. De Heilige Koran leert ons:

وَہُوَ اللّٰہُ فِی السَّمٰوٰتِ وَفِی الۡاَرۡضِ 

“En Hij is Allah in de hemelen en op aarde.” (6:4)

وَلِلّٰہِ الۡمَشۡرِقُ وَالۡمَغۡرِبُ ٭ فَاَیۡنَمَا تُوَلُّوۡا فَثَمَّ وَجۡہُ اللّٰہِ ۚۖ 

“En aan Allah behoort het Oosten en het Westen; waarheen gij u ook wendt, daar zal het Aangezicht van Allah zijn.” (2:116)

وَنَحۡنُ اَقۡرَبُ اِلَیۡہِ مِنۡ حَبۡلِ الۡوَرِیۡدِ

“En Wij zijn nader tot hem dan zijn halsader.” (50:17)

Deze verzen maken duidelijk dat Allah zowel in de hemel als op aarde aanwezig is. Als Jezus (as) fysiek tot Allah werd verheven, zou hij dan nu ook overal zijn waar Allah is, zowel in de hemel als op aarde? Dit kan niet het geval zijn, en het bevestigt dat de verheffing van een persoon tot God altijd een spirituele verheffing betreft.

Niet voor niets is een van de namen van Allah الرافع (Ar-Rafi), de Verheffer, omdat Hij de gelovigen spiritueel verheft:

فِي أَسْمَاءِ اللَّـهِ تَعَالَى الرَّافِعُ هُوَ الَّذِي يَرْفَعُ الْمُؤْمِنَ بِالْأَسْعَادِ وَأَوْلِيَائِهِ بِالْقَرِيبِ، وَالرَّفْعُ تَقْرِيبُ الشَّيْءِ مِنَ الشَّيْءِ

“De naam ‘Ar-Rafi’ is een van de namen van Allah omdat Hij een gelovige verheft met geluk en Zijn vrienden door middel van Zijn nabijheid.” (Lisan ul Arab, p. 1690)

Dit benadrukt nogmaals dat Allah de gelovigen altijd op een spirituele manier verheft, niet op een fysieke manier. Jezus (as), als een dierbare profeet van God, werd gered van de plannen en aantijgingen van de Joden doordat God hem Zijn spirituele nabijheid schonk, niet door hem fysiek tot de hemel te verheffen.

• Jezus (as) werd niet gedood of gekruisigd

Een vers dat vaak wordt aangehaald om te bewijzen dat Jezus (as) niet is overleden en dus nog steeds in leven is in de hemel, is het volgende:

وَمَا قَتَلُوۡہُ وَمَا صَلَبُوۡہُ

“Zij doodden hem niet, noch kruisigden zij hem.” (4:158)

Echter, bij nadere bestudering van dit vers wordt duidelijk dat nergens wordt ontkend dat Jezus (as) uiteindelijk is komen te overlijden. Het vers maakt alleen duidelijk dat de Joden er niet in slaagden om Jezus (as) te doden aan het kruis. In feite zouden dezelfde woorden voor de Heilige Profeet Mohammed (sa) kunnen worden gebruikt, namelijk dat hij niet werd gedood of gekruisigd. Dit betekent echter niet dat hij nooit zou overlijden. 

De historische context van dit vers is belangrijk om te begrijpen. De Joden probeerden Jezus (as) te kruisigen om te bewijzen dat hij een valse profeet was (God verhoede). Dit deden zij omdat in hun geschriften stond vermeld dat degene die aan het kruis wordt gehangen een vervloekte en valse persoon is. Allah, de Almachtige, antwoordt de Joden in dit vers door te zeggen dat de Joden er noch in slaagden om Jezus (as) te doden, noch hem te kruisigen.

Hier moet duidelijk worden gemaakt dat de woorden “wa maa salabuhu” niet betekenen dat Jezus (as) nooit aan het kruis werd gehangen. Wat hier wordt ontkend, is het sterven van Jezus (as) aan het kruis. Velen raken verward door de vertaling van het vers “zij kruisigden hem niet”, waaruit zou blijken dat er wordt ontkend dat Jezus (as) überhaupt aan het kruis werd gehangen. Echter, in een welbekend Arabisch woordenboek staat vermeld:

“Salb betekent het doden op een bepaalde bekende manier.” (Lisaan al-Arab, Ibn Manzur, p. 2488)

Hetzelfde geldt ook in de Nederlandse en de Engelse taal:

“To crucify: to kill someone by tying or fastening him with nails to a cross and leaving him there to die.” (Cambridge Dictionary, https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/crucify#)

Het is duidelijk dat “kruisigen” verwijst naar het doden aan het kruis, niet slechts het hangen aan het kruis. Het woord is ook op verschillende plekken in de Heilige Koran vermeld en overal verwijst het naar het doden aan het kruis.

Op basis van goddelijke openbaring en een uitgebreid onderzoek van de Beloofde Messias, Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (as), werd duidelijk dat Jezus (as) voor een korte tijdsperiode aan het kruis werd gehangen. Echter, hij stierf niet aan het kruis, maar overleefde de kruisiging. Volgens de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap reisde Jezus (as) na deze gebeurtenis naar verschillende plaatsen, waaronder India, op zoek naar de verloren stammen van Israël. Uiteindelijk stierf hij een natuurlijke dood in Kashmir, India. Dit onderzoek is uiteengezet in het boek “Jezus in India” van Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (as).

Het is belangrijk te benadrukken dat het bovengenoemde Koranvers absoluut niet dient als bewijs dat Jezus (as) levend en lichamelijk in de hemel is voor de afgelopen tweeduizend jaar. Noch ontkent dit vers dat Jezus (as) uiteindelijk een natuurlijke dood kwam te overlijden. Het vers is slechts een antwoord op de bewering van de Joden dat zij erin geslaagd waren om Jezus (as) te doden aan het kruis. Allah, de Almachtige, weerlegt deze claim door te verklaren dat zij er niet in slaagden om hem te doden, noch door kruisiging noch op enige andere manier.

Dit betekent echter niet dat Jezus (as) überhaupt nooit aan een natuurlijke dood kwam te overlijden. Een dergelijke interpretatie kan niet worden onderbouwd door de Heilige Koran. Integendeel, er zijn ruim dertig verzen in de Heilige Koran die duidelijk bewijzen dat Jezus (as) wel degelijk een natuurlijke dood stierf, net zoals alle andere profeten voor hem. Deze verzen, samen met de rationele en logische argumenten gepresenteerd door Hazrat Mirza Ghulam Ahmad (as), bieden een overtuigend perspectief op het leven en de dood van Jezus (as) dat volledig in overeenstemming is met de fundamentele leringen van de Islam.

• Het werd hun verward

Een vers dat vaak wordt aangehaald om te bewijzen dat Jezus (as) nooit aan het kruis was gehangen, is het volgende:

وَلٰکِنۡ شُبِّہَ لَہُمۡ

“Doch het werd hun verward.” (4:158)

Veel moslims interpreteren dit vers als een indicatie dat niet Jezus (as), maar een dief die sterk op hem leek, aan het kruis werd gehangen en gedood door de Joden, terwijl Jezus (as) zelf door God werd gered en levend ten hemel werd opgenomen, waar hij tot op de dag van vandaag verblijft.

Dit geloof, ook wel bekend als de ‘substitutietheorie’, wordt afgeleid uit de woorden “Doch het werd hun verward.” Het is echter opmerkelijk dat tegenstanders de Ahmadiyya Moslim Gemeente beschuldigen van een ongefundeerd geloof, terwijl zij zelf aanhangen dat een dief werd gekruisigd in plaats van Jezus (as) en dat Jezus (as) zelf levend en lichamelijk tot de hemel werd verheven. Dit geloof is om verschillende redenen onhoudbaar:

1. In het hele vers en de context ervan wordt niemand anders dan Jezus (as) genoemd. Als er werkelijk een andere persoon in plaats van Jezus (as) was gekruisigd, zou deze zeker zijn vermeld. Het is onmogelijk om louter uit de woorden “Doch het werd hun verward” af te leiden dat er een andere persoon werd gekruisigd.
2. Als de Joden erin waren geslaagd om een persoon te kruisigen die opvallend veel op Jezus (as) leek, zouden de aanwezigen hebben gedacht dat het om Jezus (as) zelf ging. Hierdoor zouden zij hebben geloofd dat Jezus (as) een valse profeet was (God verhoede). Zou God ooit toestaan dat zijn profeet op deze manier wordt belasterd?
3. Het is nooit de praktijk of handelwijze van God geweest om Zijn profeten te redden door hen te vervangen door een ander persoon. Sterker nog, de Heilige Koran vertelt ons juist dat alle profeten uit het verleden vervolgd werden. Zou God ooit profeten vervangen door dieven om hen te redden?
4. Volgens de Bijbel vonden er verschillende hemelse tekenen plaats toen Jezus (as) aan het kruis hing, zoals een aardbeving en een storm, waardoor de Joden vreesden voor hemelse bestraffing. Zouden dergelijke hemelse tekenen ooit worden vertoond voor een dief?

Als het vers dus niet verwijst naar een andere persoon, wat betekenen de woorden “Doch het werd hun verward” dan werkelijk? Het Arabische woord “shubbiha” betekent “lijken op” of “doen lijken op”. De vraag is dus waarop Jezus (as) leek.

Zoals aangetoond, kan het vers niet verwijzen naar een andere persoon, aangezien daar geen bewijs of aanwijzing voor is. Het vers moet in samenhang met het voorgaande vers worden gelezen:

وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ

“En zij doodden hem niet, noch kruisigden zij hem, doch het werd hun verward.” (4:158)

Het was dus zijn dood en kruisiging die voor hen verwarrend waren. Jezus (as) verkeerde in een staat van coma die door de Joden werd verward met de dood. Volgens de Bijbel waren er ten tijde van de kruisiging twee andere dieven naast Jezus (as) gekruisigd. Van beide dieven werden de benen gebroken, maar toen zij bij Jezus (as) kwamen, braken zij zijn benen niet omdat zij dachten dat hij al dood was.

Het is naar dit feit dat in dit vers wordt verwezen. Het is zeer onlogisch om een andere persoon die nergens wordt vermeld, bij dit incident te betrekken. Het was Jezus (as) zelf die aan het kruis werd gehangen en als dood werd beschouwd.

Deze interpretatie wordt ondersteund door de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap, die gelooft dat Jezus (as) niet stierf aan het kruis, maar de kruisiging overleefde en later een natuurlijke dood stierf. Deze visie is gebaseerd op een diepgaande studie van de Heilige Koran, de Ahadith en historische bewijzen, en biedt een rationele en coherente verklaring voor de gebeurtenissen rond de kruisiging zonder toevlucht te nemen tot speculatieve theorieën over substituties of bovennatuurlijke interventies.